MAREJADA

marejada

MAREJADA

Empecé a cantar como un jilguero
abriendo todas las ventanas de mi casa.

Quería sentir la tempestad del océano de furia
que calcinaba mis entrañas.

Quería fundirme con sus olas
y el silbido del aire en al tormenta.

Resistiría mi pequeño barquito de papel?

Tiré por la borda 40kg de dudas,
40 años de miedos.

Ya ligera,
exploré nuevos y desconocidos horizontes,
acompañé con mi voz al viento.

(Cristina Larios 2019)

EKAITZAREN GORAKADA

Karnaba bat bezala kantatzen hasi nintzen
nire etxeko leiho guztiak irekiz.

Nire erraiak errausten zituen
haserre-ozeanoaren ekaitza sentitu nahi nuen.

Bere olatuez bat egin nahi ninduen
eta airearen txistua ekaitzean.

Nire paperezko txalupatxoa jasatzeko kapaz izango litzateke?

40 kg zalantza-pikutara bidali nuen,
40 beldurrezko urteetan ere bai.

Jada arina, 
horizonte berri eta ezezagunak esploratu nituen,
haizeari lagundu nion nire ahotsarekin.